De Vrolijkheid

I LIGHT U x De Vrolijkheid

Al vier edities werken I Light U en De Vrolijkheid samen aan de totstandkoming van lichtkunstwerken met tieners die wonen in azc Utrecht. Er wordt een lichtkunstenaar uitgenodigd die in workshops met de tieners aan de slag gaat. Het resultaat is een lichtkunstwerk wat tijdens I Light U deel uitmaakt van de expositie.

Wanneer het licht de bewegende onderdelen raakt, ontstaan er schaduwen en spiegelingen die over het melkglas en de omgeving dansen. In die schaduwen kun je nieuwe beelden herkennen, soms helder, soms vluchtig als een luchtspiegeling. Je kunt ook tussen de panelen door kijken om te zien hoe het werkt: geen verborgen techniek, maar een eerlijk, analoog proces dat precies daardoor zo bijzonder wordt. Wat je ziet is driedimensionaal, maar de projecties zijn tweedimensionaal. Alsof je in een bewegend schaduwverhaal stapt. De reflecties op de acht zijden van melkglas voegen daarbij nog een extra laag verwondering toe.

Door de handen ineen te slaan geven jonge nieuwkomers frisse kleur aan de stad.

Tijdens het proces werd duidelijk hoe belangrijk deze handen zijn. Niet alleen om samen te bouwen en beelden te creëren, maar ook om te communiceren. Wanneer verbale taal ontbreekt, zijn het de handen die spreken, maken en verbinden. Die energie en deze gebaren zie je terug in de veelkleurige vormen en schaduwbeelden die over melkglas en omgeving blijven bewegen, soms duidelijk en soms slechts een suggestie. De analoge werkwijze staat daarbij bijna haaks op de digitale wereld en laat zien hoe rijk spiegeling, reflectie en schaduw kunnen zijn, juist omdat alles voortkomt uit iets zichtbaar en tastbaar.

Mirrors, mirages, miracles

Kunstenaar Jimi Kleinbruinink werkt vanuit spel én methodiek en onderzoekt spiegeling en schaduw als poëtische taal. Voor hem zijn uitgedachte stappen en spontane improvisatie even belangrijk, omdat er zo ruimte blijft voor toevallige ontdekkingen die iets nieuws openen. In de workshops met kinderen uit het Utrechtse azc merkte hij hoe belangrijk non-verbale communicatie werd: handgebaren, vormen en bewegingen. Dat werd een belangrijk uitgangspunt voor dit werk, een installatie die niet begint bij taal, maar bij kijken, spelen en ontdekken.